Ang Buhay Kristyano

Ang buhay na ito, kala mo madali lang, hindi ah! Kahit galit na galit ka na, kelangan mong pigilan ang nararamdaman mo. Ay naku, pasalamat talaga sya, kung di ko lang naiisip ang sasabihin ng mga tao kapag nakita nilang nakikpag away ako at malalaman nilang Christian ako, ay naku talaga. Anyway, okay na din naman, alam ko naman that silence is a great revenge. Mas malakas ang tama kapag di deadma lang sayo ang kaaway mo.

Change topic, at ayun nga, natapos ang Prison Break camp. Hay, katawa. Di na ko bagay sa mga ganitong stage ng buhay, tumatanda na ako. Ano to? I love children na din? Hahaha! Hindi naman, natutuwa lang ako siguro at assuming na din. Hahaha! Akala mo porket counselor ka na eh para sa mga campers ang message, syempre hindi. I was personally set free sa camp na yun, I was set free sa mga worries sa utak ko. After the camp, binitiwan ko lahat ng nag papagulo sakin, and I know that God will continue to unleash me sa mga bagay na nagpapahirap sakin. For now, what I need to do? Serve Him with all I am. Youth fellowship, Iruhin Outreach, Five Day Club, ang dami pang dapat asikasuhin kesa mag isip ng problema.

At kelangan pa ba talaga ng 'altar call' para mag commit sa devotion? Ay naku naman Tina, tungkulin mo yan bilang Christian. Alam ko inay, eto na nga diba nagsisikap. Takot ko na lang mapalo sa hindi pagtupad sa covenant kay Lord.

Anyway, I am still in a process, sabi nga ng favorite song ko... " I know I'm filled to be emptied again, the seed I received I will sow. Ito na yun, I must stand firm, hay hirap! pero maisip ko lang na anjan si Lord, okay na ulit ako. Sa mahabang bwan na wala akong trabaho, di naman nagkulang sakin si Lord, truly that He is sufficient for me.

I just can't imagine myself away from God, away from church, away from ministry at sa mga friends ko na natitira sa church. Ay ewan ko ba, matigas lang ba talaga ang ulo nila o talagang matigas nga. Naiisip ba nila ang resulta ng mga ginagawa nila? Ay anu naman bang karapatan ko, basta ang tatanda na nila at mga Kristyano din naman, hindi na kelangan pukpukin para matauhan. I just don't want to be affected anymore, an tagal na eh, ang dami ng lies, pain at 2nd chances.

At yun lang, masaya lang magbasa ng blog after a long long time ago. Babalikan mo yung mga feelings na di mo na maalala. Magbabasa ka na hindi mo na maalala ang mga taong tinutukoy mo, hahaha! Kahit kelan ulyanin. O sya, ako'y iislip na. Nyt!